posted on 31 Mar 2012 16:37 by coni3y in life
วันนี้มีโอกาสได้มานั่งอ่านบล็อคตัวเองย้อนหลังทั้งหมด
เรื่องเก่าๆวิ่งผ่านไปมาอยู่ในหัว เหมือนกำลังนั่งดูหนังเก่าๆสักเรื่อง
เพียงแต่ว่ามันเป็นหนังที่ดูคุ้นเคยเหลือเกิน
ราวกับมันเกิดขึ้นจริง
(ก็จริงน่ะสิ จริงแท้เหลา 5555)
รู้สึกถึงตัวเองในตอนนั้น ตอนที่อ่อนแอสุดกำลัง
ตอนที่ช้ำสุด สุดช้ำ และไม่มีใครเลย
จะบอกว่าตัวเองไร้สติก็ไม่ได้แฮะ
เพราะแทบทุกเอนทรี่ที่มาเขียนระบาย
คอยเตือนสติตัวเองอยู่ตลอดเวลา
แต่รู้ไหมว่า .. มันทำได้ยากเสียจริงๆเลยล่ะ
เห็นสิ่งที่ตัวเองพยายามสอน พยายามเตือน พยายามบอกตัวเองทุกอย่าง
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นและผ่านไปแล้ว มันแทบจะตรงกันข้าม
ในบล็อคเขียนราวกับว่าเข้าใจทุกอย่าง แต่ความเป็นจริงแล้ว...
เราก็เป็นอีกคนที่ต่อสู้อยู่กับความเสียใจที่ทับถมจนแทบหายใจไม่ออก
แต่ตอนนี้ทุกอย่างผ่านไป เหมือนคนเกิดใหม่
หายใจสะดวกคล่อง และมีความสุขในทุกๆวัน
และ ... รักตัวเอง :)
*หัวเราะ
posted on 24 Mar 2012 17:33 by coni3y in life
จบ และ เจอ
คำนี้คงเหมาะที่สุดล่ะสำหรับสถานการณ์ในตอนนี้.
อย่าไปคิดไรมาก เอาเป็นว่า
จบ แล้ว เจอ . จบ เพื่อ เจอ . จบ และ เจอ . จบ จน เจอ
:P
(abstract สุดๆอ่ะ ไม่มีที่มาที่ไป ไร้เหตุผลลลล !)
.
.
.
จะเรียนจบแล้ว อยู่ในเทศกาลการปั่นโปรเจ็ค ไม่เป็นอันทำอย่างอื่น
(ผ้าก็ไม่ซัก กองพะเนินสูงกว่าหัวอีก
)
ตื่นเช้ามาคว้ากระเป๋าเป้ ออกมานั่งทำงานที่สำนักวิจัย
เสร็จงานประมาณตีสี่ กลับห้อง โยนเป้ โดดขึ้นเตียง เช้าอาบน้ำ คว้าเป๋า
อยู่แบบนี้จนกลายเป็นวงจรชีวิตไปแล้ว
ตั้งแต่ซื้อ iPod Touch ติด Instagram สุดแล้ว
เกมส์ก็ไม่เล่น เล่นแต่กล้องอย่างเดียว 55555
ใครติดอยู่ไปเล่นเป็นเพื่อนกันนะฮร่า @coni3y เหมือนชื่อบล็อคเป๊ะ
.
.
.
ช่วงนี้มีแต่เรื่องเครียดๆ ไม่ว่าจะทั้งโปรเจ็ค ครอบครัว การเงิน อื่นๆ
ก็หาวิธีดูแลสมองและจิตใจตัวเอง ไม่อยากให้คิดมากอะไร
แค่ขอทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ที่ตรงจุดนี้ก็พอล่ะ
.
.
.
ปล. ก็ไม่เหงาดี :)
posted on 24 Nov 2011 23:48 by coni3y in life
และแล้วมันก็เป็นแบบนี้
ทำได้เพียงแค่ " ร อ "
.
.
.
ไหนว่าไม่อยากจะรอใครอีกแล้วยังไงล่ะ
ทำไมถึงกลับมาเป็นแบบนี้อีกแล้วนะ
.
.
.
เลือกทางใดทางหนึ่งสิ
"รอ" หรือ "หันหลัง"
หนีจากสิ่งที่ตัวเองเคยเข็ดขยาดนักหนา
หรือวิ่งกลับมาต่อสู้กับมัน
ส่วนผลสุดท้ายจะจบที่ รอยยิ้ม หรือ น้ำตา
คงต้องรอให้ เวลา เป็นตัวตัดสิน
.
.
.
:(
